Labirynt, Sęp

Wczoraj urządziliśmy sobie niedzielę filmową. Tym razem nasz wybór padł na thillery - "Labirynt" (2013) i "Sęp" (2012).
"Labirynt", choć z dobrą obsadą (Hugh Jackman, Jake Gyllenhaal- lubię ich!), nie do końca do mnie przemówił. Film dotyczy porwania dwóch nastoletnich dziewczynek. Ponieważ policja nie potrafi sobie poradzić z odnalezieniem winnego, do akcji wkracza ojciec jednej z nich - Keller Dover. Uważa on, że wonnym jest pobliski sąsiad, niezbyt rozgarnięty chłopak. Porywa go i więzi w swoim starym domu, torturami zmusza go do mówienia prawdy i przyznania się do winy. Swoją drogą śledztwo prowadzi również detektyw Loki. 
Film pokazuje, że wiecznym problemem są porwania dzieci, a winni są najczęściej sąsiedzi. Ten film pokazał mi również to,że w najbliższej okolicy może być pełno dziwnych, pokręconych (w negatywną stronę) ludzi. Brrr....Aż się boję teraz myśleć, kto mieszka obok ;)

Z kolei "Sęp" to nawet dobry polski thiller z gwiazdorską obsadą- Żebrowski, Przybylska, Małaszyński, Olbrychski, Grabowski itd. Chyba wszystkich starych aktorów wzięli do tego filmu. 
Tytułowy Sęp to zdolny nadkomisarz, który dostaje nowe zlecenie. Ma znaleźć sprawców, którzy uprowadzają więźniów. Co się z nimi dzieje? Gdzie i za co trafiają? 
UWAGA! SPOILER!
Na wszystkie pytania Sęp znajdzie odpowiedź, ale poświęci własne życie. Dla dobra chorującego chłopca, któremu po śmierci odda swe narządy i dla dobrego imienia policjantów. Mógł żyć i również przystąpić do grupy policjantów- byłych i obecnych, do żołnierzy, którzy bawią się w Bogów i decydują o ludzkim losie. To bowiem oni przechwytują więźniów, zabijają ich i wycinają im narządy, które potem przekazują do kliniki. Dyrektor tej kliniki również jest w tę sprawę zamieszany. Można powiedzieć, że jest nawet głównym sprawcom całej procedury. Wszystko to rozgrywa się na głównych szczeblach państwowych i administracyjnych...

 

 

Lisa Kleypas

Romans, roman, romans...
Aby umilić sobie zimowe wieczory (chociaż śniegu brak, zimno nie jest....a,co tam... ;)) sięgnęłam po książki, które nie wymagają logicznego myślenia. Przeczytałam dość sporą serię książek Lisy Kleypas. Okładki jej książek, same zachęcają do czytania. Są tajemnicze, zapowiadają, że w powieściach odnajdziemy zdradę, kłótnie, ale i porywającą, szaloną miłość z dawnych, historycznych czasów. Tak na mnie działa ta ognista czerwień i błękit, fragmenty sukien, tajemnicze kobiety, które mają zasłonięte twarze. Sami spójrzcie:

Autorką powyższych dzieł jest Lisa Kleypas (ur. 1964) – bestsellerowa amerykańska pisarka, laureatka nagrody RITA, autorka licznych współczesnych i historycznych romansów, które mają swoje wierne czytelniczki na całym świecie. „Wyjdź za mnie” to pierwsza część cyklu romansowego o rodzinie Hathaway. Autorka mieszka w stanie Waszyngton wraz z mężem i dwójką dzieci (ze strony: Lisa Kleypas).
Najbardziej przypadła mi do gustu powieść "Wyjdź za mnie" i "Uwiedź mnie".
Pierwsza z nich opowiada o Amelii, która dzięki niezwykłemu spadkowi staje się arystokratką. Musi opiekować się trzema siostrami i bratem, a utrudnia jej to to piękny, tajemniczy i niezwykle pociągający mężczyzna. Cam, bo o nim mowa, jest właścicielem największego domu gry w Londynie. Nuży go jednak codzienność, coraz bardziej tęskni za dzikim, cygańskim życiem.
Druga powieść również ukazuje Cygana - Keva, który jako dziecko trafił pod opiekę rodziny Hathaway. To dlatego nie zauważa ich córki-  pięknej Winnifred. Z powodu choroby, Win opuszcza dom i wyjeżdża. Gdy wraca po kilku latach, jest jeszcze piękniejsza. Kev dalej wyrzeka się miłości, unika ukochanej. Co jednak zrobi, gdy obok Win pojawi się przystojny, młody lekarz? Cy będzie walczył o uczucie? Czy może podda się i wyrzeknie się miłości? Jak myślicie?
Uwielbiam książki o Cyganach. Są dla mnie uosobieniem dzikości, odwagi, siły, ale również wielkiego oddania ukochanej kobiecie, którą otaczają opieką, zapewniają bezpieczeństwo. Jako kochankowie są szaleni i namiętni. Taki obraz zapamiętałam z książek ;)
Czytałyście którąś z tych książek? :)

Wywiad z Renatą L. Górską

Jeszcze w tamtym roku, przystąpiłam do konkursu na jednym z literackich blogów. Myślałam,że pisarka- Renata L. Górska, odpowie tylko na zwycięskie pytania. Okazało się, że moje pytania również zostały zadane.
Zobaczcie,jak na nie odpowiedziała autorka...

Kasia J.
1. W jaki sposób rozpoczęła Pani przygodę pisarską? Co radziłaby Pani początkującym pisarzom?

 Pominę początki w latach młodości, o tym wspomniałam wyżej. W dorosłym życiu po latach ćwiczenia się w krótszych formach i paru nieudanych podejściach do napisania powieści, pewnego dnia postanowiłam nie tylko zacząć, ale i skończyć. Udało się. I tutaj pierwsza rada dla początkujących pisarzy: dyscyplina! Niestety, talent, chęci i zgrabne pomysły to jeszcze nie wszystko, bowiem książka nie napisze się sama. ;) Kiedy już doprowadzi się projekt do końca, życzę odwagi w zmierzeniu się z rynkiem wydawniczym (mnie długo jej brakowało). Dobrze jest przyjrzeć się ofertom wydawnictw, a też warunkom, na jakich przyjmują propozycje wydawnicze. Osobiście odradzam te, które żądają od autora jakichkolwiek opłat. Moją debiutancką powieścią szybko zainteresowały się dwa wydawnictwa, zatem miałam wiele szczęścia. Nie jest to droga typowa, dlatego doradzam cierpliwość, a też otwarcie się na konstruktywną krytykę. A przede wszystkim, nie zrażać się i pisać, pisać, pisać!

2. Czy woli Pani czytać czytać książki w wersji drukowanej,tradycyjnej czy elektronicznej?

Bez dwóch zdań – wolą książki „papierowe”. Przed około rokiem polubiłam audiobooki, więc nie wykluczam, że przekonam się również do czytników.

3. Czy promuje Pani swoją twórczość, np. podczas spotkań literackich w bibliotece? A jeśli tak,to które spotkanie zapamiętała Pani najbardziej?

Nie promuję swoich książek w ten sposób, jednak kiedyś zwabiono mnie (fortelem) do małej księgarni, gdzie czekało na mnie grono czytelniczek. Było b. miło i dla mnie znośnie, gdyż półprywatnie.




Całość wywiadu znajduje się tutaj: http://cyrysia.blogspot.com/search?updated-max=2013-12-29T07:30:00%2B01:00